Gewoon omdat het kan: alles meegenomen naar mijn vakantiebestemming. 😀
En zo liep ik te zoeken langs de oevers van de Waal rondom Tiel. Ik hoopte op Romeinse munten, maar werd in plaats daarvan beloond met een moderne vishaak. Verder nog wat spijkers/haken en moeilijk te identificeren ditjes en datjes. Het gebied was heel schoon, ik vond gelukkig maar één begraven bierblikje. Modder was er wel in overvloed… Geen ideale grond om doorheen te spitten, wel een goede work-out.
Toen ik mijn studiekeuze moest maken, heb ik serieus overwogen om de Bachelor Archeologie te gaan volgen. Uiteindelijk viel de keuze toch op de Bachelor Geschiedenis, maar het scheelde niet veel. Als ik voor AlomHistorisch iets met archeologie mag doen, kan ik mijn enthousiasme ook maar moeilijk verhullen. Op 15 mei kon ik een dagje meelopen bij de Field School Archeologie van de Universiteit Leiden. Wat een mooie kans! Hier leren eerstejaarsstudenten de kneepjes van het vak, omdat ze hun -in het klaslokaal geleerde- vaardigheden in de praktijk kunnen toepassen. Wat mogen de studenten allemaal doen op deze opgravingssite bij Oss? We laten het zien in de video hieronder:
Deze prachtige, glinsterende steen was een cadeau van een leerling.
Ze bezocht Roemenië in de meivakantie en daar heeft ze een indrukwekkende wandeltocht van 19 km gemaakt naar de Cascada Vălul Miresei (“Bruidssluier Waterval“). Dit natuurwonder ligt nabij de plaatsen Poieni en Huedin in het Cluj District.
Kijkende naar Transsylvanië op een mineralenkaart, probeerde ik te ontdekken welk type steen dit is. Ik denk dat het een detritische-kristallijne steen is. Mogelijk zoals witte chalcedoonkwarts, maar ik weet het niet zeker. Soms zou ik willen dat ik een geoloog was! Het is in ieder geval een schitterend cadeautje.
Waar komt de naam “Betuwe” vandaan en waarom groeien hier de lekkerste fruitjes? Ik maakte er een korte video over. 🍎🍐🍒
Toen er zonnig weer voorspeld was, trok ik met mijn vriendin Kim de bollenvelden in. Niet voor de bloemen, maar voor de gouden munten. Uiteraard.
Wat een rommel! De ene vondst nog skeerder dan de andere, na een tijdje vonden we alleen nog stukjes lood en afgebroken spijkers en schroeven. Alles voor een lach, zegt Kim altijd.
Gister heb ik de film The Promised Land (Deense titel: Bastarden) van regisseur Nikolaj Arcel gezien in de bioscoop, gebaseerd op de roman Kaptajnen og Ann Barbara van Ida Jessen (2020). Omdat het onderwerp wat mij betreft meer aandacht verdient in de Europese geschiedenis, wil ik graag meer vertellen over het verhaal; uiteraard zonder spoilers.
In de film volgen we het verhaal van de Deense veteraan Ludvig Kahlen (gespeeld door Mads Mikkelsen). In de 18e eeuw kunnen veteranen die in het Deens-Duitse leger gediend hebben, aanspraak maken op stukken onontgonnen (lees: onvruchtbaar) land in het noorden van Denemarken. Velen proberen een boerenbedrijf te starten op de heidegronden, maar dit is allesbehalve makkelijk.
Kahlen verwerft in 1755 ook zo’n stuk land. En hij heeft grote plannen, want hij wil het gebied niet alleen voor zichzelf gaan cultiveren, maar hij wil er een nederzetting beginnen. Na de verwachte tegenslagen, de enorme inspanningen en een hoop agrarische experimenten , lukt het hem om bepaalde gewassen -letterlijk- te laten bloeien op zijn land.
Net op het moment dat Kahlen kolonisten voor zijn nederzetting heeft gevonden, ontstaat er een conflict met de plaatselijke machthebber Frederik de Schinkel (gespeeld door Simon Bennebjerg). De Schinkel is van adel en zijn familie beheert Hald Hovedgård (het landgoed Hald, dat overigens echt bestaat) in de buurt van Kahlens nieuwe nederzetting. Het conflict draait uiteraard om de opbrengsten van het land, die door Kahlens noeste arbeid plotseling positiever uitvallen dan verwacht. Kahlen wordt uitgenodigd op het landgoed, maar als hij daar getrakteerd wordt op een “show” waarbij één van zijn arbeiders door marteling om het leven komt, is wel duidelijk dat Kahlen en De Schinkel elkaars vijand zijn. Het politieke conservatisme waar De Schinkel zich op blijft beroepen, wakkert alleen maar de vlam van Kahlens progressivisme aan. Hoe zal dit aflopen, wie wint het land?
De reden dat ik de film waardevol vind, is de uitgebreide aandacht voor deze historische periode. We weten veel over de Deense Verlichting van de 18e eeuw, maar daarbij ligt de focus op de mooie, nuttige en indrukwekkende dingen. Wat we gauw vergeten, is dat het alledaagse leven voor de boeren, handwerklieden en veteranen zoals Kahlen ook bestond uit tegenslagen en strijd. De film brengt de politieke en agrarische ellende heel treffend in beeld; je kunt sympathie opbrengen voor beide zijden. Dat gezegd hebbende, hoopt de kijker natuurlijk dat Kahlen de strijd wint. Ik als groot fan van Mads Mikkelsen in ieder geval wel. 😉
In deze video worden twee culturele concepten uit het West-Afrikaanse land Gambia behandeld: de Kankurang en de Kachikally krokodillenpoel. Docent Kebba Sonko Bah legt uit welke soorten Kankurang er bestaan en wat deze figuren betekenen voor de samenleving. En gids Lamin vertelt waarom mensen in Gambia naar de Kachikally krokodillenpoel komen om zichzelf te wassen met krokodillenwater.
Op onze YouTube is er een nieuwe videoreeks verschenen over ‘oral history’ en ‘oral traditions’. In het Nederlands kun je dit vertalen als mondelinge geschiedenis en mondelinge tradities. Deze reeks draait om bijzondere historische verhalen van zowel individuen als bevolkingsgroepen. Door henzelf verteld, in hun eigen woorden, met zo min mogelijk tussenkomst door mij als interviewer.
Voordat de serie van start gaat, is het een goed idee om een kleine les te volgen over het verschil tussen mondelinge geschiedenis en mondelinge tradities en waarvoor deze technieken gebruikt worden:
Misschien ligt het aan mij, maar als ik in Berlijn ben en naast de Brandenburger Tor sta, moet ik altijd denken aan het beroemde/beruchte moment dat Michael Jackson in 2002 veroorzaakte vanuit het raam van het nabijgelegen Adlon Kempinski Hotel…
Onlangs deed ik mee met een winactie van Kooistra Metaaldetectors. Mijn Garrett Ace 200i komt er vandaan, dus ik weet dat Kooistra kwaliteit en goede service levert. En ja hoor… ik kreeg zojuist een heel feestelijk bericht: ik heb de Nokta Accupoint pinpointer gewonnen! 😀
Ik ben heel enthousiast over het formaat en de gebruiksvriendelijkheid. Geen poespas, maar juist duidelijke knoppen en meldingen, net als op mijn detector zelf. Gecombineerd maakt dit een mooie set. Als het niet meer vriest buiten, weet ik wat me te doen staat. 😉
Bedankt Kooistra, hier ga ik veel plezier aan beleven!
