Wat doe je als je een tussenstop van slechts een paar uur in Kopenhagen moet overbruggen? De meeste mensen kruipen dan in bed om uit te rusten, maar kunst- en geschiedenisliefhebbers zoals ik stappen in de eerste de beste stoptrein van het vliegveld naar de stad. Alles er uithalen wat erin zit, is sowieso mijn credo. 😉
En zo bezocht ik vliegensvlug de Ny Carlsberg Glyptotek, een museum dat al enige tijd op mijn bucketlist stond vanwege een imposant achtergrondverhaal. De Glyptotek opende in 1897 zijn deuren dankzij Carl Jacobsen, de zoon van de oprichter van bierbrouwerij Carlsberg. Jacobsen was niet alleen geïnteresseerd in bier, maar ook gepassioneerd kunstverzamelaar. Zijn collectie begon zo’n enorme omvang aan te nemen, dat hij (in lijn met de tijdsgeest) besloot om al dat moois met het publiek te delen. Dat leverde Kopenhagen een museum op waar je met gemak een paar uur kunt spenderen, maar helaas had ik zelf maar een uurtje.
En dat was echt een straf, want het gebouw zelf is meteen al de moeite waard. Het ontwerp is van Vilhelm Dahlerup en werd later uitgebreid door Hack Kampmann. Absolute blikvanger is de wintertuin in het midden van het museum, waar een grote glazen koepel en vele tropische planten zorgen voor een ultieme Instagram-achtergrond. Maar daar mocht ik me niet door laten afleiden, want ik wilde alle zalen bewonderen. Alle objecten bekijken was bij voorbaat onmogelijk, want in de Glyptotek worden meer dan 10.000 kunstwerken en voorwerpen tentoongesteld, die samen maar liefst 6000 jaar aan geschiedenis omvatten. Je vindt er namelijk Egyptische mummies, Griekse en Romeinse archeologische vondsten en Deense en Franse schilder- en beeldhouwkunst uit de 19e en 20e eeuw. De wandelroute in het museum voert je dan ook langs veel uiteenlopende objecten: van gedetailleerde scarabeeën en keizersbeelden van anonieme kunstenaars, tot aan creaties van Auguste Rodin en Paul Gauguin, met bovendien veel (terechte) aandacht voor Deense schilders zoals Christoffer Wilhelm Eckersberg, Elisabeth Jerichau-Baumann, Wilhelm Marstrand, Christen Købke en Vilhelm Hammershøi.
Mijn bezoek was kort, maar krachtig en ik hoef waarschijnlijk niet te vermelden dat ik enorm heb genoten van al die uiteenlopende werelden onder één dak. 😀