We hadden weer eens zin om een middagje te zoeken, scheppen en wroeten. Dus hup, warm aankleden en naar buiten toe! Op een akker aan de rand van Pullach vonden we drie mysterieuze buisjes. Een soort tinnen kokertjes, net iets langer dan mijn vingers. We namen ze mee, hoewel dat misschien niet slim was. Het had munitie uit de WW2 kunnen zijn…
Maar na enig speurwerk is de conclusie dat het waarschijnlijk buisjes met verzorgingspoeder waren. In Duitsland had je die onder andere van het merk Vasenol; voor het lichaam en voor de voeten.
De kokertjes zaten in de standaarduitrusting van soldaten, want het poeder hielp tegen wrijving, wondjes en overmatig zweten. Dat betekent dat de kokertjes wel degelijk van militairen afkomstig kunnen zijn. Of van burgers, dat kan natuurlijk ook. Het blijft een beetje een mysterie en we gaan ze afvoeren omdat we toch niet helemaal zeker weten of het veilig is om ze in huis te hebben.